به روز نامه الكترونیكی آستارا نیوز یك اولین سایت خبری و تحلیلی در شمال كشور و‌استارا خوش آمدید تاسیس 1379 آستارا نیوز - مطالب آبان 1389

حقیقت نیوز

تاریخچه حاکمیت ایران بر جزیره ابوموسی و ادعاهای اخیر

تاریخ:دوشنبه 24 آبان 1389-02:20 ب.ظ

از آغاز تاریخ مکتوب بشری (چیزی حدود 22 قرن) نه تنها جزایر تنب کوچک و تنب بزرگ و ابوموسی، بلکه تمام جزایر خلیج فارس و سواحل جنوبی آن شامل عمان، امارات متحده عربی، قطر، بحرین و سواحل شرقی عربستان سعودی تحت حاکمیت ایران بوده‌اند که تا پای گذاشتن استعمار انگلستان به خلیج فارس ادام هداشت.

جزایر تنب و ابوموسی هنگام گسترش دامنه استعمار انگلیس در خلیج فارس جزو فرمانداری خود مختار شاخه‌ای از قاسمیان بندر لنگه بود. این طایفه از اعراب به نام "قواسم" یا "قاسمی‌ها که به تابعیت ایران در آمده بودند، حکومت منطقه را به مبلغ 200 تومان از خوانین "بشک" در استان فارس اجاره کردند. بدین ترتیب در این زمان جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک از توابع "بندر لنگه" محسوب می‌شدند که در اجاره قاسمیان بودند . این امر تا سال 1885 ادامه داشت تا اینکه دولت ایران تصمیم گرفت، تقسیمات کشوری به جای مانده از دوران صفویه را تغییر دهد. در آن سال ایران به 27 استان تقسیم شد و بنادر و جزایر خلیج فارس به عنوان فرمانداری، ضمیمه استان بیست و ششم شدند. والی این استان "امین السلطان" بود. همان سال(1885) شیخ "یوسف القاسمی" حاکم بندر لنگه به دست برادر زاده‌اش به قتل رسید و برادر زاده‌اش ضمن غصب حکومت لنگه انتقال رسمی آن را از تهران به خود درخواست کرد.

در سال 1887 "امین السلطان"، نخست وزیر ایران دستور داد تا شیخ غاصب قاسمی در لنگه به دلیل قتل عمویش و غضب حکومت وی دستگیر و روانه تهران شود. او به تهران آورده شد و در آنجا درگذشت . به این ترتیب حکومت خود مختار قاسمیان لنگه در سال 1887 برچیده شد و این فرمانداری مستقیماً زیر نظر استان بیست و ششم قرار گرفت و فرمانداری گماشته شده از طرف دولت ایران اداره امور آن را به دست گرفت.

اهداف استعمار انگلیس و آغاز اختلاف بر سر جزایر تنب و ابوموسی

پس از انقراض حکومت خود مختار قاسمیان بندر لنگه در سال 1887 وزیر مختار انگلیس مدعی شد که جزایر تنب و ابوموسی و سیری از آن "قاسمیان شارجه" است. استدلال انگلیس آن بود که قاسمیان بندر لنگه جزایر یاد شده را به عنوان حکومت موروثی قاسمی اداره می‌کرده‌اند و نه به عنوان گماشتگان دولت ایران. این در حالی بود که کارگزاران انگلیس در خلیج فارس همواره بر حاکمیت ایران بر جزایر مذکور اعتراف داشتند. به عنوان مثال "لرد کرزن" در کتاب خود می‌نویسد: "حکومت لنگه و جزایر اطراف آن تا چند نسل با شیخ قبیله قاسمیان بود. وی در شهر اقامت داشت و از جانب ایران نایب الحکومه بود". "سردنیس رایت" سفیر سابق انگلیس در تهران نیز در کتاب خود "انگلیسی‌ها در میان ایرانیان" اعتراف می‌کنند: "تا آن هنگام که شیوخ قاسمی عنوان حکومت لنگه و این جزایر را داشتند و به دولت ایران مالیات می‌پرداختند، اختلافی وجود نداشت و این جزایر عموماً از آن ایران به شمار می‌آمدند".

از سوی دیگر، تمام نقشه‌های رسمی انگلیس نیز جزایر تنب و ابوموسی را به عنوان قسمتی از خاک ایران نشان می‌دهد، به عنوان مثال، وزیر مختار انگلیس در سال 1888 یک سال پس از ادعایش، نسخه‌ای از یک نقشه رسمی دولت انگلیس از خلیج فارس را به "ناصر الدین شاه قاجار" تقدیم کرد که جزایر تنب، سیری و ابوموسی را به رنگ کشور ایران نشان می‌دهد.

در سال 1902 یک قرارداد سیاسی میان ایران و روسیه امضاء شد که انگلیس این قرارداد را سبب افزایش نفوذ روسیه در ایران دانسته و به این نتیجه رسیده که روس‌ها دامنه رقابت خود با انگلیسی‌ها را به خلیج فارس گسترش خواهند داد، لذا در جلسه سری که ژوئن 1902 در وزارت خارجه انگلیس تشکیل شد، تصمیم گرفته می‌شود که برای جلوگیری از نفوذ روس‌ها به خلیج فارس، جزایر استراتژیک واقع در تنگه هرمز و یا نزدیک آن به اشغال نیروهای انگلیسی درآید. این تصمیم به کارگزاران انگلیس در هند و خلیج فارس ابلاغ شد. از آنجا که بخش‌های استراتژیک دو جزیره ایرانی "قشم" و"هنگام" از قبل در اشغال نیروهای انگلیسی قرار داشت، اشغال جزایر استراتژیک تنب و ابوموسی مورد نظر بخشنامه مذکور بود. دولت هند – انگلیس به فرمانروایی لرد کرزن طی بخشنامه‌ای در ژوئن به شیوخ شارجه که تحت الحمایه دولت انگلیس بودند، دستور داد پرچم خود را در دو جزیره تنب بزرگ و ابوموسی برافرازند. این دستور اجرا شد و پرچم قاسمیان شارجه اوایل ژوئیه همان سال در دو جزیره یاد شده به اهتزاز درآمد. به این ترتیب، انگلیس این دو جزیره ایرانی را بدون رضایت و حتی اطلاع دولت ایران به شیوخ قاسمی شارجه بخشید.

ایران در این زمان درگیر "قیام مشروطه" بود و از ترفندهای استعماری دولت انگلستان در تصرف و تجاوز آشکار به جزایر خود در خلیج فارس خبری نداشت. ولی پس از اطلاع از مسئله، بطور پیگیر درصدد اعاده حاکمیت خود بر جزایر خلیج فارس برآمد. مذاکره با انگلیس به منظور بازگرداندن جزایر از سال 1904 آغاز و تا سال 1971 بطور مستمر ادامه داشت.

در سال 1935 جزایر قشم و هنگام از انگلستان پس گرفته شد و اقدامات ایران همه ساله برای پس گرفتن جزایر تنب، ابوموسی و سیری ادامه یافت. دولت‌های دکتر مصدق و حتی امین و علم در اثر فشار افکار عمومی و نیز به دلایل ملی‌-‌میهنی با همه وابستگی‌هایشان اقداماتی در این زمینه انجام دادند که سرانجام در سال 1962 جزیره "سیری" تحت حاکمیت ایران درآمد.

اعاده حاکمیت ایران بر جزایر تنب و ابوموسی

در سال 1968 انگلیس که بر اثر جنگ دوم جهانی ضعیف شده بود و تحت فشار افکار عمومی قرار داشت، تصمیم گرفت نیروهایش را از شرق کانال سوئز و خلیج فارس خارج کند. در همین زمان انگلیس در اندیشه ایجاد فدراسیونی از شیوخ تحت الحمایه خود در خلیج فارس بود. نخستین اقدام در این راستا حل مسئله حاکمیت بر بحرین بود. دو دولت ایران و انگلیس پس از مذکرات طولانی، به توافق رسیدند که ایران در ازای اعاده حاکمیت خود بر جزایر تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی، استقلال بحرین را به رسمیت بشناسد. در سال 1970 بحرین از ایران مستقل می‌شود، ولی مذاکرات مربوط به حل و فصل مسئله جزایر سه‌گانه علی‌رغم حسن نیت دولت ایران درباره بحرین به کندی پیش می‌رفت. انگلیس که در صدد خروج نیروهای خود از خلیج فارس بود، تمایلی در این‌باره از خود نشان نمی‌داد و ترجیح می‌داد، حال که از منطقه خارج می‌شود، دور جدیدی از خصومت‌ها و اختلافات را بین ایران و اعراب آغاز کند. اما دولت ایران اصرار داشت تا قبل از تاریخ 31 دسامبر 1971 یعنی تاریخ خروج نیروهای انگلیسی از منطقه مسئله جزایر را حل کند، چون پس از این تاریخ مسئولیت حقوقی و حمایت رسمی انگلیس از شیخ‌نشین‌ها پایان می‌یافت، در نتیجه هرگونه اقدام نظامی ایران، اقدامی علیه دولت‌های عربی تلقی می‌شد.

ایران که انگلیس را در حل و فصل مسئله جزایر جدی نمی‌دید، از سال 1970 شروع به اعمال فشار بر انگلیس کرد. در مه 1970 تهدید دولت ایران به مداخله مسلحانه موجب شد، انگلیس فعالیت شرکت‌های نفتی آمریکایی "اکسیدنتال" در هفت مایلی آب‌های ساحلی جزیره ابوموسی را متوقف کند و در اکتبر 1970 دولت ایران اعلام کرد، تا زمانی‌که مسئله حاکمیت جزایر حل نشود، فدراسیون امارات متحده عربی را به رسمیت نخواهد شناخت و از آن حمایت نخواهد کرد.

در فوریه 1971 نیز حکومت ایران آشکارا اعلام کرد که برای اعاده حاکمیت خود بر جزایر سه گانه‌اش در صورت لزوم به زور متوسل خواهد شد. ایران گام بعدی برای اعمال فشار بر انگلیس را در مه 1971 برداشت و آن زمانی بود که به نیروهای مسلح خود دستور داد، به سوی هواپیماهای انگلیسی آتش کنند که بر فراز ناوگان دریایی ایران به ویژه در اطراف جزایر سه گانه پرواز می‌کردند.

دولت ایران با حسن نیتی که در مورد حل و فصل مسئله بحرین از خود نشان داده بود، انتظار متقابل از طرف انگلیس واعراب درباره جزایر سه گانه را داشت. اما دولت انگلیس سعی داشت، با پیشنهاداتی نظیر "ایجاد پادگان مشترک ایرانی، شارجه‌ای در جزیره ابوموسی، غیر نظامی کردن جزیره بطور دائم، اجاره نود ونه ساله آن و یا اکتفا به تصرف و فراموش کردن حاکمیت بر جزایر از سوی ایران" دستیابی به توافق را به تعویق انداخته و مسئله جزایر را به صورت استخوان لای زخم در منطقه باقی گذارد. امتناع انگلیس از حل و فصل سریع مسئله که مورد خواست ایران بود، به طولانی شدن مذاکرات انجامید، تا اینکه پس از سه سال وقت گذرانی لندن و پیشنهاد راه حل‌های نامعقول در مذاکره با دولت ایران، این توافق حاصل شد که دو جزیره تنب بزر گ و کوچک به حاکمیت مستقیم ایران بازگردانده شود، درباره جزیره ابوموسی دولت انگلستان در ادامه همان استراتژی ایجاد اختلاف بین ایران و اعراب، با این بهانه که تعدادی از اتباع دولت شارجه در این جزیره زندگی می‌کنند، به "اصل رفع استعمار" منشور سازمان ملل متوسل و قرار شد، توافق نظر دولت شارجه نیز جلب شود. در نتیجه تفاهمنامه‌ای با شیخ شارجه در یک مقدمه و شش ماده تنظیم شد که در روز 29 نوامبر 1971 رسماً از سوی شیخ شارجه اعلام شد. متن این تفاهمنامه که حاکمیت مستقیم ایران بر بخش شمالی جزیره ابوموسی را تجدید کرد، اما حل و فصل قطعی مسئله این جزیره را مسکوت گذاشت، به قرار ذیل است:

"... دو طرف ایران و شارجه، نه ادعای خود را بر سراسر جزیره ابوموسی دنبال خواهند کرد و نه ادعای طرف مقابل را به رسمیت خواهند شناخت. در عین حال دو همسایه مسلمان بر سر مقررات زیر توافق کرده‌اند و این مقررات را به اجرا درخواهند آورد:

1- نیروهای ایرانی به ابوموسی وارد خواهند شد و در بخش‌هایی مستقر خواهند شد که حدود آن در نقشه پیوست تفاهمنامه مشخص شده است.

2- الف: در بخش‌های توافق شده در اختیار نیروهای ایرانی، ایران از حقوق حاکمیت کامل برخوردار خواهد بود و پرچم ایران بر فراز تأسیسات نظامی ایران برافراشته خواهد بود.

ب- شارجه در مابقی جزیره حاکمیت کامل خواهد داشت و پرچم شارجه بر فراز اداره پلیس شارجه در دهکده ابوموسی بر همان اساس افراشتن پرچم ایران بر فراز تأسیسات نظامی برافراشته خواهد شد.

3- ایران و شارجه گستره آب‌های کرانه‌های ابوموسی را در 12 مایل (براساس موازین دریایی ایران) به رسمیت خواهند شناخت.

4- استخراج منابع نفت و ذخایر زیر زمینی در زیر گستره آب‌های کرانه‌های ابوموسی که در چارچوب قرارداد موجود میان شارجه و شرکت نفت و گاز "بیوتی" صورت می‌گیرد، باید از سوی ایران به رسمیت شناخته شود، نیمی از درآمد نفتی دولتی از استخراج این منابع مستقیماً از سوی شرکت یاد شده به دولت ایران پرداخت شود و نیم دیگر به شارجه تعلق گیرد.

5- اتباع ایران و شارجه در ماهیگیری در آب‌های ابوموسی از حقوق برابر برخوردار خواهند شد.

6- یک توافق کمک مالی میان ایران و شارجه امضا ء خواهد شد.

به این ترتیب، نیروهای ایران صبح روز 30 نوامبر 1971 (9آذر 1350) یعنی یک روز پیش از خروج رسمی نیروهای انگلیسی از خلیج فارس وارد جزایر تنب و ابوموسی شدند و این جزایر را پس از 68 سال تلاش و اعتراض پیگیر به خاک ایران باز گرداندند. این اقدام ایران اگر چه با مخالفت شدید رژیم‌های عربی همچون لیبی، مصر، عراق مواجه شد و آنها به سازمان ملل شکایت بردند، اما روند اعمال حاکمیت ایران بر جزایر تا پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تغییر شرایط بین المللی و منطقه‌ای همچنان ادامه یافت و با اعتراض قابل توجهی مواجه نشد تا آنکه "صدام حسین"، دیکتاتور معدوم عراق برای توجیه اقدام تجاوزکارانه خود به جمهوری اسلامی ایران و آغاز جنگ در سال 1980 (شهریور 1359) و ایجاد جبهه عربی در مقابل ایران" استرداد جزایر خلیج فارس" را بهانه قرار داد.

امارات متحده در تمام سال‌های پس از امضای توافقنامه سال 1971 و حتی تا سال 1992هیچ‌گونه اعتراضی به وضع موجود جزایر نداشت و تنها در این سال بود که از سوی امارات به همراه کشورهای مصر و عربستان سعودی (که در صدد تقویت موقعیت خود در منطقه بودند) ادعاهای جدیدی درباره این جزایر مطرح شد. آنها ادعا کردند که اقدام ایران در 30 نوامبر 1971 در پس گرفتن جزایر تنب و ابوموسی از انگلیس اقدامی ناگهانی بوده و جنبه توسعه طلبانه‌داشته است و آنان از پیش چگونگی مذاکرات 1971 ایران و انگلیس در زمینه تجدید حاکمیت ایران بر جزایر یاد شده آگاهی نداشته‌اند. در نتیجه این ادعاهایی در این‌باره از سوی امارات متحده عربی صورت گرفت که می‌تواند معلول تحولات منطقه‌ای و جهانی باشد که بطور اجمالی مورد بررسی قرار می گیرد.

ب: چگونگی و علت از سرگیری ادعاها

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، امارات عربی متحده همزمان با آغاز مناقشات مرزی ایران و عراق اقداماتی پنهانی را در جزیره ابو موسی آغاز کرد. این کشور با استفاده از شرایط پس از انقلاب در ایران با وارد کردن تعدادی خانه پیش ساخته و تشویق اتباع خود به اقامت در جزیره ابوموسی تلاش کرد، دایره اقدامات خود را گسترش دهد. متقابلاً جمهوری اسلامی ایران نیز به منظور تثبیت حاکمیت خود بر جزایر خلیج فارس، به ویژه در جزیره ابوموسی، در سال 1361 اقدام به تأسیس فرمانداری در آن کرد و دو سیاست هماهنگ را در خلال سال‌های بعد در پیش گرفت: نخست اقداماتی در جهت جلوگیری از گسترش اقدامات دولت امارات در جزیره انجام شد که مهمترین آنها موارد زیر را دربرمی‌گیرد:

- ممنوعیت تردد اعراب شارجه در کل جزیره

- حفاظت نیروی انتظامی جمهوری اسلامی از محدوده عرب‌های شارجه

- پایین آوردن پرچم شارجه از بام شرطه‌خانه این شیخ نشین در سال 1365

- ممنوعیت دفن اموات عرب‌های شارجه در جزیره

- کنترل کتب درسی دانش‌آموزان

- صدور مجوز جهت خروج و ورود به جزیره

- اخراج بعضی از اتباع شارجه به دلیل فساد اخلاقی

از سوی دیگر اقداماتی جهت تثبیت حاکمیت جمهوری اسلامی ایران نیز به مورد اجرا درآمد از جمله:

- تاسیس شهرداری و بانک

- تأسیس اسکله، بازارچه و بهداری

- برق‌کشی و آسفالت خیابان‌ها، جنگل کاری و گسترش باند فرودگاه.

درپی این اقدامات پیشگیرانه، امارات عربی متحده با حمایت‌ کشورهای مرتجع عرب منطقه، آمریکا و انگلیس به این اقدامات اعتراض کرد و خواستار به رسمیت شناختن حاکمیت آن بر جزایر سه گانه شد. در پاسخ به این اعتراض، شورای عالی امنیت ملی ایران تاکید کرد که ایران حفظ امنیت جزیره ابوموسی را جزء مسئولیت غیرقابل تردید خود می‌داند و به هیچ کشوری اجازه دخالت در امور داخلی خود را نمی‌دهد. در مقابل امارات با ادعای اینکه  ایران وضع کنونی را بوجود آورده و باید در موضع خود تجدید نظر کند، تأکید کرد، امارات با هر وسیله ممکن برای بازگرداندن کامل حاکمیت خود بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک خواهد کوشید.

این روند ادامه داشت تا اینکه اقدام عراق در حمله به کویت در اوت 1990 و حضور نیروهای متحدین در منطقه و بیرون ریختن نیروهای عراقی از کویت در ژانویه 1991 دولت امارات را برانگیخت تا از فرصت بدست آمده، جهت دستیابی به مطامع خود بهره‌برداری کند. این کشور در آوریل 1992 (فروردین 1371) بهانه لازم را بدست آورد. در این تاریخ ایران در ادامه سیاست پیشگیرانه خود در جزیره ابوموسی از ورود گروهی هندی، پاکستانی و فیلیپینی تابع امارات متحده ممانعت به عمل آورد. البته این اقدام زمانی صورت گرفت که ایران متوجه برخی فعالیت‌های مشکوک از سوی برخی افراد از ملیت‌های گوناگون و دارای تابعیت امارات در جزیره شد. از جمله اینکه یک هلندی مسلح در آب‌های کرانه ابوموسی دستگیر و زندانی شد. در واکنش به این قدام امارات متحده اعلام کرد که تعهدات بین المللی پیشین همه اعضای اتحادیه‌-‌از جمله شارجه- تعهدات بین المللی دولت امارات متحده خواهد بود.

این عمل امارات موجب شد، توافق ایران و شارجه برای تجدید نظر در مفاد تفاهمنامه نوامبر 1971 (1350) کنار گذاشته شود و زمینه برای تبدیل موضوع به یک مسئله سیاسی و یک ماجرای بین المللی و وسیله‌ای برای جنگ تبلیغاتی علیه ایران فراهم شود.

ایران که از ماجرای بحرین و مهاجرت تدریجی اعراب به آن درس گرفته بود که نسبت شمار مهاجرین به بومیان ایرانی الاصل را به چند برابر تغییر داد و زمینه‌ساز جدایی بحرین از ایران شد، نمی‌خواست شاهد ماجرای مشابهی در جزیره ابوموسی باشد. لذا در 24 اوت 1992 (2 شهریور 71) مجددا از ورود بیش از یک‌صد آموزگار و اعضای خانواده آنها که غالبا ملیت مصری داشتند، جلوگیری کرد. این اقدام جمهوری اسلامی با واکنش امارات و حامیان منطقه‌ای و غربی آن مواجه شد. در مدت کمتر از 10 روز این مسئله به صورت محور اصلی مذاکرات تمام نشست‌های اعراب از جده گرفته تا دوحه و قاهره تبدیل شد و شورای همکاری خلیج فارس، اعضای پیمان دمشق ( 2+ 6) و اتحادیه عرب از ادعای امارات مبنی بر تعلق این جزایر به خاک آن کشور حمایت کردند.

حمایت از امارات تنها به کشورهای همسایه محدود نشد، بلکه قدرت‌های غربی نیز حمایت خود از ادعاهای واهی امارات را اعلام کردند، تا جایی‌که فرمانده نیروی دریایی انگلیس در خلیج فارس آمادگی کشور خود برای انجام عملیات مشترک دریایی با نیروی دریایی امارات را اعلام کرد.

با این وجود اواخر سال 1992 (1371) چند رویداد سبب فروکش کردن این جنجال‌ها شد، از جمله: موافقت ایران با یکصد نفر آموزگار اماراتی به ابوموسی، عربستان سعودی به مرزهای قطر جلب توجه افکار عمومی به این موضوع و گفتگوی گروهی از دانشگاهیان مستقل ایرانی داخلی و خارجی و اماراتی با حضور سفیران کشورهای عربی در "وست منینترهال" لندن در 18 نوامبر 1992 و بررسی بی‌پایه بودن دعاوی امارات و قانونی بودن استدلال و استناد ایران و سرانجام اینکه "جرج بوش" به عنوان حامی امارات در نوامبر 1992 در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شکست خورد و امارات از حمایت بوش و یارانش در قبال ایران محروم شد.

اما این آرامش دیری نپایید و عربستان سعودی که در تلاش برای برگرداندن توجه افکار عمومی بین المللی از حمله خود به قطر بود، در نشست سران عضو شورای همکاری خلیج فارس در دسامبر 1992 شرایطی فراهم کرد تا طی قطعنامه‌ای ادعاهای ارضی امارات مورد حمایت اعضای شورا قرار گیرد. به این ترتیب، جنجال‌ها بار دیگر اوج گرفت، متقابلا ایران به امارات و کشورهای حامی آن هشدار داد، از دامن زدن به بحران در منطقه خودداری کنند.

بررسی ادعاهای واهی انگلیس و امارات درباره حاکمیت جزایر

الف - از نخستین مواردی که انگلیس برای توجیه اقدام خود در سال 1903 در زمینه دادن جزایر ایرانی تنب بزرگ و کوچک و جزیره ابوموسی به شیوخ شارجه و رأس الخیمه مطرح کرد، ادعای تقدم شیوخ در تصرف این جزایر بود . در این ادعا که از سوی امارات متحده نیز هر از چندگاهی پیگیری می‌شود، انگلیس استدلال می‌کرد: "کاری که شیخ شارجه کرده، فقط این بوده که بیرق خود را در جزایری که هنوز رسما در تصرف هیچ یک از دول نبوده، نصب کرده است".

ب- هم انگلیس و هم امارات به گونه‌ای عربی الاصل بودن ساکنان بومی تنب و ابوموسی را دلیلی بر عرب بودن این جزایر دانسته‌اند.

ج- در دوره ویژه‌ای انگلیس موقعیت ابوموسی در پایین خط منصف خلیج فارس را دلیل بر تعلق آن به شارجه می‌دانست. امروزه امارات به این استدلال متوسل نمی‌شود، چرا که ادعای آنان را نسبت به دو جزیره تنب بزرگ و کوچک باطل می‌کند.

د- امارات شماری از نامه‌های رد و بدل شده در نیمه دوم قرن نوزدهم میان شیوخ شارجه و رأس الخیمه از یک سو و شیوخ دوبی و فرمانداران ایرانی قاسمی بندر لنگه و نمایندگان و کارگزارن انگلیسی در خلیج فارس از سوی دیگر را به عنوان دلیل تعلق جزایر تنب و ابوموسی به امارات مطرح می‌کند.

ه- اصل مرور زمان : یکی دیگر از مبانی حقوقی دعاوی امارات این است که چون تاریخ تصرف جزایر تنب و ابوموسی از سوی شارجه و رأس الخیمه در سال 1903 تا تاریخ پس گرفتن این جزایر در سال 1971 شصت و هشت سال گذشته است و در این مدت حاکمان امارات یادشده بناها و ساختمان‌هایی تأسیس کرده و مأموران و نمایندگانی در این جزایر داشته‌اند، اصل مرور زمان را باید در مورد دعاوی حقوقی ایران نسبت به این جزایر جاری دانست.

و- تحمیل تفاهمنامه نوامبر 1971 : از دیگر دلایلی که امارات مطرح کرده ادعای تحمیل تفاهمنامه 29 نوامبر 1971 به شارجه با فشار از سوی ایران است. امارات در نامه‌ای که در 27 اکتبر 1992 به سازمان ملل داد، مدعی شد که تفاهمنامه یاد شده در نتیجه فشار ایران نیرومند به شارجه ضعیف امضاء شده است.

دلایل ایران درمورد حاکمیت بر جزایر:

جمهوری اسلامی ایران با استناد به شواهد تاریخی و منابع حقوقی همواره ادعاهای امارات را رد کرده است. از جمله این شواهد عبارتند از:

الف- پیش از حضور نیروی دریایی پرتغال و انگلیس، به جز دو دولت عمان و عربستان هیچ دولت عربی دیگری در منطقه خلیج فارس وجود قانونی و رسمی نداشته و شارجه و رأس الخیمه تنها به عنوان راهزنان دریایی معروف بوده‌اند. لذا اکثر جزایر خلیج فارس در تملک و حاکمیت ایران قرار داشته و استناد شارجه مبنی بر اینکه ساکنین ابوموسی از طایفه قاس (طایقه حاکم بر شارجه) بوده‌اند، نمی‌تواند دلیلی بر تابعیت سیاسی دولتی باشد که سال‌ها بعد تأسیس شده است.

ب- در تاریخ ثبت است که قاسمیان دو گروه ایرانی و عرب بوده‌اند. قاسمی‌های عرب در عمان و قاسمیان ایرانی در بندر لنگه و ابوموسی سکونت داشته و تابعیت ایران را دارا بوده‌اند و جزایر مذکور زیر نظر حاکم بندر لنگه اداره می‌شد، حاکم قاسمی بندر لنگه مأمور دولت ایران بود.

ج- کشورهای غربی به ویژه انگلستان در سال‌های 1770 تا 1898 در نقشه‌های رسمی خود جزیره تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی را تحت حاکمیت ایران ذکر کرده‌اند.

د- شارجه اظهار می‌کند که "این جزایر به خاک آنها نزدیک‌تر است تا جمهوری اسلامی ایران"، اما موقعیت جغرافیایی این جزایر کاملاً مشخص می‌کند که دو جزیره تنب کوچک و بزرگ به ساحل جمهوری اسلامی ایران بسیار نزدیک‌تر است و ابوموسی در نزدیکی جزیره ایرانی سیری واقع شده و نسبت به بندر لنگه و شارجه فاصله یکسانی دارد. دو جزیره تنب در شمال خط طولی منصف خلیج فارس و در جانب بخش ایرانی قرار گرفته‌اند . فاصله تنب بزرگ تا بندر لنگه حدود 44 کیلومتر و تا رأس الخیمه حدود 69 کیلومتر است.

ه- شارجه و رأس الخیمه ادعا می‌کنند که ایران سه جزیره را اشغال کرده و اشغال با گذشت زمان نمی‌تواند دلیل حاکمیت باشد. جمهوری اسلامی ایران به همین دلیل مدت زمان اشغال جزایر توسط شارجه و رأس الخیمه را مردود می‌شمارد، زیرا اولین کسانی که در این جزایر سکنی گزیده‌‌اند، تابعیت ایرانی داشتند. در زمان "کریم خان زند"، وی حکومت لنگه را به شاخه‌ای از طایفه قاسمی حاکم شارجه اجاره داد و آنها به عنوان والی ایران به حکومت و اداره جزایر مذکور پرداختند، تا اینکه در سال 1887 "امین السلطان"، حاکم شیراز و والی ایالات جنوبی حکومت آنها را منحل کرد و لنگه را که جزایر تنب، ابوموسی، سیری، کیش و قشم را در برمی‌گرفت، مستقیما تحت حکومت شیراز درآورد.

و- در سال 1350 (1971 میلادی) به دنبال مذاکرات انگلستان، به عنوان حامی امیر نشین رأس الخیمه و شارجه با دولت وقت ایران درباره جزایر خلیج فارس، انگلستان با عودت سه جزیره به ایران مشروط بر اینکه حق ساکنین عرب جزایر محترم شمرده شود، موافقت کرد و در مقابل استرداد این جزایر ایران پذیرفت، از حقوق خود بر بحرین صرف‌نظر کند. درباره دو جزیره تنب مشکلی برای استرداد ایجاد نکردند .اما برای عودت جزیره ابوموسی دخالت کرده و طبق طرح "سر ویلیام لوس"، نماینده انگلیس نوعی اداره محلی در منطقه شارجه نشین ابوموسی در نظر گرفته شد. درپی این قرارداد، شیخ شارجه برادرش را برای استقبال ارتش ایران به ابوموسی فرستاد.

ز- برخی از صاحبنظران و پژوهشگران حقوق بین الملل اعتقاد دارند، آنچه به عنوان اعلامیه 1971 تحت عنوان "توافقنامه بین ایران و شارجه درباره جزیره ابوموسی" به آن اشاره شده، در واقع بین ایران و شیخ نشین شارجه نبوده، زیرا شارجه در آن روز موجودیت رسمی نداشت و هنوز براساس پیمان تحت الحمایگی سال 1892 انگلیس بود و این تحت الحمایگی تا دهم آذرماه 1351 (30 نوامبر 1971) رسما باقی بود و براساس قرارداد تحت الحمایگی، شارجه حق امضای هیچ قراردادی با هیچ دولتی نداشته است. بنابراین ایران نمی‌توانسته با شارجه قرارداد داشته باشد و توافق مذکور یک تفاهم لفظی بوده که در نتیجه میانجیگری انگلستان میان ایران و شارجه بوجود آمد و از سوی امیر شارجه اعلام شده است.

ح- طی چند دهه‌ای که از توافق مذکور می‌گذرد، بین ایران و امارات هیچگونه برخورد و مشاجره‌ای بر سر حاکمیت و مالکیت جزایر سه گانه تنب و  ابوموسی رخ نداده، لذا انگیزه طرح مجدد این مسائل نه در مسئله حاکمیت و اختلاف مرزی و سرزمینی، بلکه آن را باید در جای دیگر جستجو کرد.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شرایط استخدام در وزارت اطلاعات چیست؟

تاریخ:یکشنبه 23 آبان 1389-09:25 ب.ظ

قوانین استخدام در وزارت اطلاعات به شرح ذیل است:

ماده 1ـ به منظور كشف و پرورش اطلاعات امنیتی و اطلاعات خارجی و حفاظت اطلاعات و ضدجاسوسی و بدست آوردن آگاهی‌های لازم از وضعیت دشمنان داخلی و خارجی جهت پیشگیری و مقابله با توطئه‌های آنان علیه انقلاب اسلامی، كشور و نظام جمهوری اسلامی ایران، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران تشكیل می‌گردد.

تبصره 1ـ اطلاعات نظامی با حفظ هماهنگی با وزارت اطلاعات بر عهده ارگان‌های نظامی خواهد بود.

تبصره 2ـ اطلاعات تخصصی آشكار در هر زمینه به عهده ارگان تخصصی مربوط می‌باشد.

تبصره 3ـ هر یك از وزارتخانه‌ها و مؤسسات و شركت‌های دولتی و نهادها و نیروهای نظامی و انتظامی كه در كسب اطلاعات تخصصی خود به مسایل امنیتی برخورد نمایند، همچنین هرگونه اطلاعاتی كه مورد تقاضای وزارت اطلاعات باشد، موظفند آن اطلاعات را در اختیار وزارت اطلاعات قرار دهند.

ماده 2ـ به منظور انجام مشورت‌های لازم جهت هماهنگی امور اجرایی اطلاعات، درحدود قانونی هر ارگان شورایی مركب از اعضای زیر تشكیل می‌گردد:

1
ـ وزیر اطلاعات.
2
ـ دادستان كل كشور.
3
ـ وزیر كشور یا نماینده تام‌الاختیار او.
4
ـ مسئول حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران.
5
ـ مسئول واحد اطلاعات سپاه پاسداران.
6
ـ مسئول حفاظت اطلاعات ارتش.
7
ـ مسئول واحد اطلاعات ارتش.
8
ـ وزیر امورخارجه یا نماینده تام‌الاختیار او.
9
ـ مسئول حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی.

ماده 3ـ اطلاعات انتظامی بر عهده نیروی انتظامی متشكل از شهربانی، ژاندارمری، كمیته انقلاب می‌باشد. حوزه مأموریت اطلاعاتی هر یك از نیروهای انتظامی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود كه به تصویب وزیر كشور می‌رسد و هماهنگی بین آنها بر عهده وزیر كشور می‌باشد.

ماده 4ـ كلیه امور اجرایی امنیت داخلی بر عهده ضابطین قوه قضائیه می‌باشد.

تبصره 1ـ وزارت اطلاعات قبل از عملیات، اطلاعات لازم را در اختیار ضابطین قرار خواهد داد.

تبصره 2ـ ضابطین، كلیه اسناد و مدارك اطلاعاتی را كه در حین عملیات بدست می‌آورند، بلافاصله به وزارت اطلاعات تحویل خواهند داد.

ماده 5ـ سپاه پاسداران ضمن تبعیت از خط مشی وزارت اطلاعات در مورد مبارزه با ضد انقلاب داخلی و مأموریت‌های محوله در اساسنامه سپاه تا اعلام آمادگی وزارت اطلاعات، اطلاعات داشته و حق كسب و جمع‌آوری اخبار و تولید اطلاعات و تجزیه و تحلیل آن و شناسایی ضدانقلاب را داشته و این وزارتخانه را كمك می‌كند.

ماده 6ـ واحد اطلاعات سپاه پاسداران وظایف زیر را بر عهده دارد:

1
ـ اطلاعات نظامی.

2
ـ گرفتن اطلاعات لازم از وزارت اطلاعات قبل از عملیات به عنوان ضابط قوه‌قضائیه.

3
ـ تحویل اخبار واصله امنیتی به وزارت اطلاعات.

ماده 7ـ حفاظت اطلاعات در ارتش جمهوری اسلامی ایران در قالب یك سازمان متمركز و مستقل وابسته به ستاد مشترك با حفظ هماهنگی با وزارت اطلاعات انجام می‌شود.

مسئول این سازمان از بین افراد مورد تأیید مقام رهبری و فرماندهی كل نیروهای مسلح با حكم رئیس ستاد مشترك نصب می‌گردد، عزل وی نیز با تأیید مقام رهبری با حكم رئیس ستاد مشترك انجام می‌شود.

تبصره 1ـ كلیه افرادی كه در این سازمان خدمت می‌نمایند پس از تأیید سازمان سیاسی ایدئولوژیك ارتش بوسیله رئیس حفاظت اطلاعات ارتش نصب و عزل می‌گردند.

تبصره 2ـ افراد حفاظت اطلاعات ارتش از نظر مقررات انضباطی تابع فرمانده یگان خود می‌باشند.

ماده 8ـ حفاظت اطلاعات درسپاه پاسداران انقلاب اسلامی در قالب یك سازمان متمركز مستقل وابسته به ستاد مركزی سپاه پاسداران انجام می‌شود. مسئول این سازمان از بین افراد مورد تأیید مقام رهبری و فرماندهی كل نیروهای مسلح با حكم فرمانده كل سپاه پاسداران نصب می‌گردد. عزل وی نیز با تأیید مقام رهبری و حكم فرمانده كل سپاه پاسداران انجام می‌شود.

تبصره 1ـ كلیه افرادی كه در این سازمان خدمت می‌نمایند پس از تأیید نماینده مقام رهبری در سپاه پاسداران بوسیله رئیس سازمان حفاظت اطلاعات سپاه نصب و عزل می‌گردند.

تبصره 2ـ افراد حفاظت اطلاعات سپاه از نظر مقررات انضباطی تابع فرمانده یگان خود می‌باشند.

ماده 9ـ حفاظت اطلاعات در نیروهای انتظامی در قالب یك سازمان متمركز در وزارت كشور انجام می‌شود. مسئول این سازمان بوسیله وزیر كشور نصب و عزل می‌گردد. این سازمان در هر یك از نیروهای انتظامی واحدی مستقل و وابسته به همان نیروها خواهد داشت.

تبصره 1ـ كلیه افرادی كه در این سازمان و واحدهای مربوطه خدمت می‌نمایند پس از تأیید سازمان سیاسی ایدئولوژیك در شهربانی و ژاندارمری و نماینده وزیر كشور در كمیته انقلاب اسلامی بوسیله رئیس سازمان حفاظت اطلاعات نیروهای انتظامی نصب و عزل می‌گردند.

تبصره 2ـ افراد حفاظت اطلاعات در نیروهای انتظامی از نظر مقررات انضباطی تابع فرمانده یگان خود می‌باشند.

ماده 10ـ شرح وظایف وزارت اطلاعات:

الف ـ كسب و جمع‌آوری اخبار و تولید، تجزیه، تحلیل و طبقه‌بندی اطلاعات مورد نیاز در ابعاد داخلی و خارجی.

ب ـ كشف توطئه‌ها و فعالیت‌های براندازی، جاسوسی، خرابكاری و اغتشاش علیه استقلال و امنیت و تمامیت ارضی كشور و نظام جمهوری اسلامی ایران.

ج ـ حراست اخبار، اطلاعات، اسناد، مدارك، تأسیسات و پرسنل وزارتخانه.

د ـ آموزش و كمك‌های لازم به ارگان‌ها و نهادها جهت حفاظت از مدارك، اسناد و اشیاء مهم آنها.
تبصره ـ هر یك از ارگان‌ها و نهادها، مسئول حفاظت از مدارك، اسناد و اشیاء مهم خود می‌باشند.
هـ ـ ارائه خدمات اطلاعاتی ضروری به سازمان‌ها و ارگان‌ها و آگاه ساختن به موقع آنها نسبت به توطئه‌ها.

و ـ همكاری و تبادل اطلاعات و تجارب اطلاعاتی با كشورهایی كه حائز صلاحیت لازم باشند.

تبصره ـ تعیین صلاحیت كشور مورد نظر و حوزه همكاری و میزان تبادل اطلاعات و تجارب اطلاعاتی به عهده هیأت وزیران كه به ریاست رئیس‌جمهور تشكیل شود خواهد بود.

ماده 11ـ خط مشی كلی و اهداف اطلاعاتی این وزارتخانه باید به تصویب هیأت وزیران كه با حضور رئیس‌جمهور تشكیل می‌شود برسد.

ماده 12ـ هیچ‌یك از كاركنان این وزارتخانه و سازمان‌های حفاظت اطلاعات و واحدهای اطلاعاتی نباید عضو هیچ حزب یا سازمان و گروه سیاسی باشند.

ماده 13ـ دولت موظف است پس از تصویب این قانون حداكثر ظرف سه ماه لایحه ضوابط استخدام نیروهای مورد نیاز این وزارتخانه را تهیه و جهت تصویب به مجلس شورای اسلامی تقدیم نماید.

ماده 14ـ كلیه نهادها و ارگان‌ها موظفند همكاری‌های لازم را در زمینه در اختیار قرار دادن نیروی انسانی، امكانات و تجربیات اطلاعاتی به منظور تسهیل در انجام مسئولیت‌های وزارت اطلاعات معمول دارند.

تبصره ـ آیین‌نامه اجرایی این ماده بوسیله وزارت اطلاعات با هماهنگی ارگان‌ها و نهادهای ذیربط حداكثر ظرف مدت سه ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده 15ـ بودجه وزارت اطلاعات همه ساله بوسیله این وزارتخانه برآورد و در لایحه بودجه كل كشور منظور می‌گردد.

تبصره 1ـ اعتبارات وزارت اطلاعات با امضاء نخست‌وزیر و وزیر اطلاعات تخصیص یافته و به حساب هزینه قطعی منظور می‌گردد.

تبصره 2ـ اعتبارات این وزارتخانه از شمول قانون محاسبات عمومی مستثنی و تابع آیین‌نامه‌ای است كه بوسیله وزارتین اطلاعات و اقتصاد و دارایی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
ماده 16ـ اعتبارات لازم جهت تأسیس وزارت اطلاعات از محل اعتبارات ردیف 503001 و 102001 قانون بودجه در سال جاری تأمین خواهد شد.

تبصره 1ـ تأمین كادر و امكانات مورد نیاز این وزارتخانه حتی‌المقدور از طریق انتقال كاركنان ذی‌صلاح و امكاناتی كه در اختیار سایر نهادها و ارگان‌هاست انجام خواهد گرفت.

تبصره 2ـ بودجه، امكانات، مدارك و اسناد و ابزارهای امور اطلاعاتی كلیه ارگان‌ها، نهادهایی كه در این قانون وظیفه اطلاعاتی به آنها محول نگردیده و یا حدود كار اطلاعاتی آنها محدود شده است در اختیار وزارت اطلاعات قرار می‌گیرد.

قانون فوق مشتمل بر شانزده ماده و هیجده تبصره در جلسه روز پنجشنبه بیست و هفتم مردادماه یك هزار و سیصد و شصت و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1362/6/3 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ اكبر هاشمی

انتهای پیامش/

مطالب مرتبط :



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

مشاهیر و چهر های ماندگار آستارا و لوندویل :

تاریخ:سه شنبه 18 آبان 1389-12:16 ب.ظ

مشاهیر و چهر های ماندگار آستارا و لوندویل :

 

دکتر امین کیوان پدر شیلات ایران

   دکتر بهزاد بهزادی نویسنده مترجم و پژوهشگر زبان آذری

   نیما یوشیج پدر شعر نو که چندین سال در دبیرستان تاریخی حکیم نظامی تدریس می کرده است.

   سرهنگ جلیل بزرگمهر وی وکیل مدافع دکتر مصدق بود.

   پروفسور مصطفی عسکریان مدرک دکتری سوربن (دانشگاه) فرانسه عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی

   اسماعیل اسدی دارستانی نویسنده و محقق وروز نامه نگار و فعال حقوق بشر و محیط زیست وبلاگ نویس جهانی  و مستند ساز ودرجه دار بازنشسته ارتش وچهر ه سیاسی

   دکتر حسن پوربابایی دکترای جنگلداری از دانشگاه تربیت مدرس و رئیس دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان

   بهروز نعمت الهی محقق و نویسندهٔ کتاب تاریخ جامع آستارا و حکام نمین، دو دیوان شعر فارسی و آذری از وی به جا مانده‌است.

   حجت السلام دکتر رضا برنجکار عضو هیأت علمی دانشگاه تهران.

   مهندس یونس ابراهیمی پدر کیوی و مرکبات ایران. محقق و نویسنده کتاب و مقالات متعدد در امور کشاورزی در ایران.

   عزیز ناطقی نویسنده، دبیر ریاضیات و نویسنده چندین کتاب راهنمای آموزش ریاضیات.

   جمشید ملکی محقق و نویسنده تاریخ آستارا.

   دکتر شیرین بزرگمهر فرزند سرهنگ جلیل بزرگمهر، نویسنده و دکترای سینما تئاتر. از اساتید دانشگاههای هنر ایران.

  آرمان سیف اللهی آذر نمین خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران و ترجمه چند کتاب از روسی به فارسی و ی بهمراه اسماعیل اسدی دارستانی درخصوص حیات وحش و نجات واحیای تالاب آق و تالاب استیل نقش اصلی را داشتند / ااد فعال حقوق بشر و میحط زیست می گوید /  من در خصوص حقوق بشر و محیط زیست  فعالیت می كردم و تالاب استیل را قدیمی و آق را كم ارزش می دانستم  ولی استاد آرمان مطالعات علمی خود را دراختیار من گذشتند و قدمت تالاب آق وو اهمیت كشور یو بین المللی آق را بمن مدتها شرح و توضیح با هم برای احیای تالاب فعالیت می كردیم و بعداز مرگ ایشان من پی گیر شدم و با اطلاع رسانی و نامه نگار یو وبلاگ نویسی و فعالیت گسترده  موفق شدم آروزی آرمان  و من كه احیای تالاب آق بود .... من هم بعنوان شاگرد وی در روز نامه نگاری و فعالیت محیط زیست ادامه دادم موفق به شناساندن تالاب آق و امسال هم احیا شد..

اشرف حریری محقق و نویسنده کتاب تاریخ آموزش و پرورش آستارا در دو جلد.

   اسداله عبدالهیان نویسنده کتاب زیارت کعبه، آمال مسلمین و تفسیر آیات قرآنی در مثنوی

مهندس داوود عدالت : نویسنده و محقق باستان ایران  و محقق و معلم

دکتر عسگر غنی / سردار بازنشسته موشکی وزارت دفاع از دانشمندان و نخبگان  موشکی و هسته ای  ایران

 شهید معلم و استاد  دانشگاه یوسف مرحبا نویسنده و استاد  دانشگاه

چهره‌های مشهور سیاسی

  دكتر شاپور مرحبا سه ۳ دوره نماینده شهرستان آستارا در مجلس شورای اسلامی (دوره چهارم – پنجم و هفتم). نویسنده چندین کتاب در مورد عملکرد و دستاوردهای پس از انقلاب برای رشد و شکوفایی آستارا- جانباز  و بردار شهید

مهندس فرهاد محسنی ریس شورای شهر استارا و چهاره دوره شورا /  و از تاثیر گذاران سیاسی و مودب  استارا

   اسماعیل اسدی دارستانی نویسنده و محقق و روزنامه نگار و فعال حقوق بشر و محیط زیست وبلاگ نویس جهانی و مستند سازو درجه دار بازنشسته ارتش وچهر ه سیاسی و عضو  ستاد انتخاباتی دكتر احمد ی نزاد 1388/ و مسئول تبلیغات ستاد روحانی درآستارا  و عضو شورای راهبردی  شهرستان /

   دکتر صفر نعیمی جانباز و از چهرهای ماندگار هشت سال دفاع مقدس معروف به سردار سازندگی آستارا نماینده دوره نهم مجلس

   فرهاد دلق پوش نماینده دوره هشتم آستارا و از چهرهای فرهنگی کشورو معاون وزیر صنعت و معدن وتجارت كشور 

   اسماعیل آهنی سیاستمدار واز هنرمندان ایران، نماینده دوره دوم مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه گیلان (آستارا)

   ابراهیم نبوی فعال سیاسی، نویسنده و هجونویس

 مهندس میثم ضارب نیا  استاد  دانشگاه و نویسنده و فعال سیاسی

 بهمن پریان : چهار دوره ریس شورای شهرستان استاراو چهاره دوره ریس دفتر نمایندگان مجلس و دستیار ویزه نماینده استارا 

فرداد پور امن : چهار دوره عضو شورای شهر لوندویل و ریس شورای شهر لوندویل و شهردار فعلی لوندویل و از چهر های شناخته شده اصلاح طلب گیلان

علی پور واجد ….از مدیران بازشسته ارشد وزارت کشور

سردار بازنشسته سپاه و تاجر معرف آستارا  جلیل کریم نزاد  تاثیر گذار در انتخابات آستارا

استا د محمد صادق برنجی چی  فوق لیسانس - معلم بازنشسته - ریس ستاد خاتمی در استارا  و ریس ستاد عارف در استارا  و ریس ستاداصلاح طلب های مستقل استارا - مدیر مسئول طریقت نو ( گیلان ) جانباز هشت دسال دفاع مقدس

دکتر بیژن خالقوردی پور : تاثیر گذار در انتخابات آستارا ُ ریس اداره بازرگانی ُ معلم و استاد دانشگاه آستارا

علی پویا / معلم  و جانباز هشت سال دفاع مقدس / فعال سیاسی

فرهاد مسعود پی / معلم بازنشسته / از فعالان سیاسی مطرح  آستارا

حسن زحمتکش معلم بازنشسته یک دوره نماینده / از فعالان سیاسی و اصلاح طلب کشوری /

علی حیدر جویند/ استاد دانشگاه و ریس شورای بخش لوندویل/ ازفعالان مطرح سیاسی شهرستان

حسین زر خواه / پیمانکار / ازفعالان سیاسی لوندویل

 دکتر حیدرنیا / پزشک / از فعالان سیاسی تاثیر گذار

مهندس نیماسیفی نزاد / خبرنگار و وبلاگ نویس / فعالان سیاسی آستارا

فرهاد آهنی / فوف لیسانس ریس ستاد كروبی در سال 1388 و ریس ستاد انتخاباتی روحانی در سال 1392 /از جوانان فعال سیاسی شناخته شده  استانی .

دكتر كیوان اسد پور - پزشك و از ایثارگران هشت سال دفاع مقدس - شاخص نیروهای ارزسی و اصولگرا آستارا و تالش - مدیر كل اسبق هلال احمر كشور - 5 سال فرماندار بندر استارا - از فعالان سیاسی ارزسی و اصولگرا گیلان- تحلیل گر و نویسنده مسایل روز سیاسی و اجتماعی  كشور

مافی - بخشدار بخش مر كزی و بخشدار لوندویل و از چهر های سیاسی متعادل و تاثیر گذار در انتخابات آستارا

چهره‌های مشهور هنری و اهل قلم استارا

   طوفان هل عطایی آهنگساز و خواننده مقیم لس آنجلس

   مرحوم سروش خلیلی هنرپیشه ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون

   نیما رهایی هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون استانی گیلان(شبکه باران)

   منصور بنی مجیدی معلم بازنشسته و شاعر پر آوازه ملی تاکنون ۶ کتاب شعر ایشان چاپ شده‌است.

   اکبر اکسیر شاعر، طنز پرداز معروف ملی، معلم بازنشسته و تاکنون چندین کتاب ایشان چاپ شده‌است.

   داریوش ملک زاده : شاعر طنز پرداز و روز نامه نگار و استاد دانشگاه

مجید جوهری نویسنده و خبرنگار و ریس انجمن تاتر آستارا

تابان هاشم نیا  نویسنده و از رو زنامه نگاران پیسكوت استارا

طاهر خیامی : طنز نویس و از روز نامه نگاران پیسكوت استارا

فرشاد فاضلی مقدم بازیگر سینمای کشور و کارگردان و فیلم ساز و مستند ساز ملی

اسماعیل اسدی دارستانی مستند ساز ، مدیر مسئول و موسس  روزنامه های الکترونیکی استارا نیوزastaranews.com /astaranews1.ir و ایران نیوز irannews1.com روزنامه های شناخته شده بین المللی از سال ۱۳۷۷  خبری و تفسیر خبر و تحلیلی و حقوق بشر و محیط زیستی/ فعال حقوق بشر و محیط زیست / نویسنده و محقق  تاكنون پنج كتاب ایشان چاپ  شده است از جمله داستانهای آسمانی ایران ، سرگذشت تالشات / بررسی تاریخ حقوق بشر و محیط زیست  كه دو كتاب اخیر وی مرجع  بین المللی شده است و چهار كتاب دیگر در مراحل انتشار است./اولنی وبلاگ نویس ایرانی

 

خانم فریبا  غزنوی   هنرمند و استاد نقاش  شناخته ملی

 رسول علی نزاد نویسنده طنز و روزنامه نگار

بابک مجیدی کارگردان و فیلم ساز و مستندساز بین الملی

نیما رهایی  بازیگر معروف سینما ملی

چهره‌های مشهور ورزشی

   پایان رافت فوتبالیست اسبق باشگاه پرسپولیس تهران و باشگاه فوتبال ملوان بندرانزلی

   نیما مجیدی قهرمان جهان و کاپیتان تیم ملی کیک بوکسینگ جمهوری اسلامی ایران

   کاویان داداش زاده دارنده اولین مدال طلای شطرنج آسیا

   پیمان آلفته قهرمان کاراته بین المللی

 کیهان فیهم زاده کشتی گیر ملی و داور و مربی کشتی کشوری

چهر های  مشهور مذهبی و خیرین  آستارا :

مرحوم شیخ قابیل روحانی مبارز علیه طاغوت و از روحانیون با اخلاق و داشمند آستارا

  مرحوم شیخ جلیل محسن نزاد : هیات امنا مسجد جعفر صادق ، از خیرین  آستارا ، معتمدین معرف آستارا و لوندویل ، از افراد معروف مذهبی  منطقه

دکتر بیزن حیات دخت  معلم بازنشسته و دندانپزشک  و از خیرین معروف منطقه و ریس و وموسس  موسسه خیریه منطقه

 دكتر بیژن خالقوردی پور  معلم  و استاد دانشگاه  از خیرین  و فعالان مذهبی معروف منطقه

حاج كریم زاده معلم بازنشسته و از خیرین و فعالاین مذهبی آستارا 

 مرحوم رحیم خان محمدی از اهالی روستای سیبلی از خیرین قدیم آستارا كه قبل از انقلاب  وفات یافتند كمك های وی به در راه ماندگان در راه لوندویل و به استارا بخصوص برف و سیل و.. معروف است و در زمان اشغال ایران توسط  مزدوران حزب توده برعلیه اشغالگران جنگ چریكی می كرد  و جان مردم را نجات می داد و بارها مجروه شده بود ...

دكتر كیوان اسد پور- از خیرین معروف تالش و استارا

چهره‌های مشهور نظامی

   سرلشگر شهید آزده  خلبان ایوب حسین نژادی

   شهید جانباز سردار حاج اسدالله اسدی دارستانی شاعر و موسس موسسه جایزه صلح سبز جهانی از سرداران هشت سال دفاع مقدس که اولین بسیجی اعزامی از آستارا برای هشت سال

مهندس کیهان هاشم نیا : مدیر کل بنیاد  شهید گیلان و/ معاون بنیاد شهید کشور / استاندار گیلان / جانباز ۷۰ درصد قطع نخایی/

 شهید میر حسن خان تالشان / سالار ملی /حاکم معروف ایالات تالشان جنک پار تیزانی با متجاوزین روس  که تا باکو نیروهای  متجاوز روس را راند   بدستور دولت روسیه و با دسیسه فتعلی شاه خاین در تهران به شهادت رسید

 شهیده سارا آستارایی(تالشان ) قهرمان ملی جنگ جهانی دوم/  بانویی آستارایی که در جریان تجاوز مزدوران روس و فداییان شهیده سارا آستارایی (تالشان ) بهمراه عده ای ازشیرزنان آستارایی  در بیرون راندن ارتش متجاوز روس و فداییان  در راه  فاع از ایران در  تا آخرین نفس با مزدروان روس جنگید و بالای دویست روس و فدایی مزودر را به هلاکت رساند.

سردار بازنشسته  مهندس علیرضا نعمتی  از سرداران و جانبازان هشت سال دفاع مقدس ، فرمانده سپاه آستارا ، استاد دانشگاه …

شهید کلاه چرمینه تالشان / سپه سالار دولت صفوی  ایران  /فرمانده لشکر شاه اسمعیل صفوی با دولت متجاوز  عثمانی که بشهادت رسید
شهید سید سعید سید تقویی سردار جانباز شهید هشت سال دفاع مقدس
سردار جانباز بازنشسته سپاه  سید عبدالعظیم سید تقویی
شهید سردار یوسف مرحیا از شهدای شاخص گیلان - نویسنده چند جلد كتاب - معلم - از مبارزین زمان طاغوت - ریس دادگاه انقلاب آستارا -
شهید ناصر وفادار - از شهدای سربازوظیفه هشت سال دفاع مقدس وسرباز شهید  شاخص هشت سال دفاع مقدس

نشریات فعال

  • هفته نامه پیام آستارا دریابیان / مهدی حسین نژادی
     
  • ماهنامه کشکول پروین ساسانیان / بهمن  کاظم زاده
  • هفته نامه تارک خزر/ رسول  علی نزاد
  • دو هفته نامه آوای آستارا  حسین محبوب مقدم 
  • طریقت نو: استاد محمد صادق برنجچی
  • سحر خیزان / عزیزی
  • دو هفته نامه خط آخر رنجکش / داوود ملک زاده
  • روز نامه الكترونیكی آستارا نیوز astaranews.com/DARDNEWS.IR 
  • خبر گزاری ایسنا رامین   بشرویه
  • خبر گزاری ایرنا حسن فاخری / یوسف هدایتی
  • خبر گزاری شبستان / پیمان ناصری ناصری
  • خبر گزاری فارس ااد
  • خبر گزاری تسنیم  / بهمن کاظم زاده
  • خبرنگار صدا وسیما - استارا كامبیز بابایی
  • خبرنگار شبكه باران - استارا - عزت الله برجی
  • پایگاه خبری و تحلیلی استارا خبر - محسن شبستانی 
      
    Astara montage.png از دوستان آستارا و لوندویل در صورتیكه خود را محقق ثبت بعنوان مشاهیر و چهر های ماندار می دانند .. لطفا  مدارك و شواهد  و اسناد را به آستارا ص پ 1178 یا به ایمیل  استارا نیوز ارسال نمایند  كه بعداز داروی و تایید از سوی شورای داروان  چهر های ماندگار آستارا نیوز و درد نیوز اسامی آنها در سایت درج گردد
  • این قشمت در حال به روز رسانی و اصلاح است ..لطفا منتظر نظرات شما هستیم..




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

اولین بمب اتمی کجا آزمایش شد؟

تاریخ:شنبه 15 آبان 1389-05:59 ب.ظ


بمب اتمی,اولین بمب اتمی

اولین بمب اتمی در بیابان نیومكزیكو آزمایش گردید

 اولین بمب اتمی کجا آزمایش شد؟
ایالات متحده اولین بمب اتمی جهان را آزمایش كرد. آزمایش این بمب به صورت بسیار محرمانه در منطقه آلاموگوردو در بیابان نیومكزیكو در 350 كیلومتری لس آلاموس انجام شد.
بزرگترین دانشمندان هسته ای ، اوپنهایمر ، چادویك ، فریش ، لاورنس در یك پناهگاه بتنی در فاصله 8 كیلومتری «نقطه صفر» محل انفجار ناظر بر انجام این آزمایش بودند. نزدیكترین منطقه مسكونی 35 كیلومتر با محل آزمایش فاصله داشت.


در سال 1944 میلادی ژنرال گروز منطقه آلاموگوردو را برای انجام آزمایش بمب اتمی كه نام ترینیتی را به آن داده بودند ، انتخاب كرده بود. در جریان یك سال در این منطقه پناهگاه های بتنی برای نظارت بر نحوه عملكرد آزمایش احداث شدند و یك برج فولادی كه بمب بر فراز آن منفجر می شد در «نقطه صفر» برپا گردید.


در روز 15 ژوئیه 1945 میلادی در حالی كه بمب اتمی كه شهر هیروشیما را با خاك یكسان كرد به نام «لیتل بوی» در داخل ناو جنگی ایندیاناپلیس جا گرفته بود و مسیر جزیره تینیان (جزیره ای كه دو بمب اتمی "لیتل بوی" و "فت من" در آنجا نگهداری شدند) را می پیمود ، 150 دانشمند هسته ای در آلاموگوردو گرد آمده بودند تا ناظر بر آزمایش بمب پلوتونیوم «ترینیتی» باشند.


بمب در محل مونتاژ شد و به بالای برج فولادی منتقل گردید. اندكی بعد از ساعت پنج صبح نخستین انفجار اتمی تاریخ بشریت رخ داد.
ژنرال فالر در خاطرات خود نوشت یك نور كور كننده كه حتی از فاصله 35 كیلومتری غیرقابل تحمل بود ، آسمان تیره را روشن كرد و پس از آن صدای انفجاری شنیده شد. موج انفجار به شدت افرادی كه در پناهگاه ها بودند را به گوشه ای پرتاب كرد و بلافاصله صدای یك غرش كركننده و وحشتناك كه پایان ناپذیر بود بلند شد. در اینجا بود كه ما متوجه شدیم موجودات حقیر مرتدی هستیم كه جرات كردیم به نیرویی دست یابیم كه می تواند پایان بشریت را رقم بزند.


ژنرال گروز بقیه ماجرا را حكایت كرد:یك ابر غلیظ و عظیم از زمین برخاست و هر لحظه بر ابعاد آن افزوده می شد و به سوی آسمان پیش می رفت ، اندكی بعد این ابر به شكل یك قارچ غول آسا درآمد.اوپنهایمر هنگام مشاهده انفجار به یاد یك متن قدیمی سانسكریت افتاد :«اكنون ، من شریك مرگ هستم ، یك نابود كننده دنیاها».
قدرت این انفجار معادل 20 هزار تن تی ان تی بود. بلافاصله پس از انجام آزمایش ، بمب اتمی به یك سلاح سیاسی تبدیل شد و هری ترومن رئیس جمهور آمریكا كه در آن هنگام در كنفرانس پتسدام حضور داشت ، صریحا موفقیت آزمایش اولین بمب اتمی را اعلام كرد.
به این ترتیب ، در روز 16 ژوییه سال 1945 میلادی با آزمایش اولین بمب اتمی جهان توسط ایالات متحده ، عصر هسته ای جهان آغاز شد و منجر به بزرگترین مسابقه تسلیحاتی تمام دوران ها گردید.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic